Weer terug in Nederland en laatste blog

Lieve mensen

Ja het is waar ik ben weer in Nederland

Helaas ben ik door het Corona virus vervroegd naar Nederland gekomen.
Op vrijdag 13 maart hadden we een onverwachte bijeenkomst op het schip.
Daar werd ons vertelt dat ook Senegal corona patiënten heeft.
De leiding besloot om alle operaties te stoppen en nieuwe crew niet meer naar het schip te laten komen.
Op zaterdagmorgen zijn we nog even naar een zwembad bij een hotel gegaan maar werden terug geroepen naar het schip, we gingen in quarantaine. Dat betekende dat er dayworkers gebeld werden met het verzoek of ze 2 weken naar het schip wilde komen om met ons in quarantaine te gaan. 2 van de 4 tenten op het dock werden klaar gemaakt als slaapplaatsen.
Op zondag zijn alle patiënten die in de stad bij familie waren, gebeld en vertelt dat ze niet meer naar het schip mochten komen.
De andere patiënten die in het logeer huis van Mercy ships verbleven werden ook geïsoleerd en zij mochten nog wel komen voor wondzorg of fysiotherapie.
Vanaf maandag hebben we in 5 dagen alle patiënten ontslagen. Sommigen naar huis met wondzorg spullen anderen met wondzorg spullen en een adres van een ziekenhuis waar ze naartoe konden gaan.
Een paar patiënten zijn direct overgedragen aan een heel goed ziekenhuis in Dakar.
Het was toen nog niet bekend wat er met het schip zou gebeuren. In Senegal blijven was geen optie maar welke haven wilden het schip toelaten. het moest ook een land zijn met een goede gezondheid zorg en liefst niet teveel mensen aan boord, alleen mensen die nodig zijn om het schip draaiende te houden, zoals koks, engineering, matrozen ect.
Om die rede moesten zoveel mogelijk mensen het schip verlaten. Ook ik kreeg het verzoek om naar huis te gaan. Mercy ships in Texas heeft fantastisch geholpen, zij werkten dag en nacht om tickets te regelen,
Op woensdag om 13 uur stuurde ik een mail en 3 uur later had ik mijn tickets voor 20 maart naar Brussel. Precies een week later na het besluit van Mercy ships om de field service af te breken en nadat ik smorgens 20 maart mijn laatste patiënt had verzorgd en ontslagen was ik onderweg naar de laatste vlucht vanuit Dakar naar Brussel.

Afscheid nemen van daycrew, collega’s cabin mates en vrienden. Met een flinke club wachten op het vliegveld

Het was een zware week en hoop en bid dat het met alle patiënten goed komt, dat zij voorspoedig genezen. Mercy ships hoopt zodra het kan terug te keren naar Senegal om het werk af te maken. Naast alle patiënten die nu niet geopereerd kunnen worden waren er ook patiënt die nog een tweede operatie moesten krijgen. Zoals deze jongen Mama Sambou. hij zou nog een operatie krijgen maar dat moet nu wachten tot het schip weer terug komt. Mercy ships hoopt dit jaar nog terug te kunnen naar Senegal, laten we hopen dat het lukt zodat deze jongen alsnog zijn 2de operatie kan krijgen. en niet alleen deze jongen maar ook alle andere patiënten die we nog zouden helpen.
A1FEDC1E-00A7-4F65-87A9-6A26F59537A2Zo eindigde mijn Mercy ships periode onverwacht. Ik was al van plan om deze zomer naar huis te komen maar had het me iets anders voorgesteld. Er is veel gedaan in de bijna 7 maanden dat we in Senegal waren. 1407 levens reddende operatie, 5591 tandarts behandelingen. 1286 trainingen aan artsen en verpleegkundigen, vele staar operaties.

ik ben ook heel benieuwd hoe het met alle patienten is waarbij we de zorg niet volledig hebben kunnen afsluiten. ik hoop dat zij voorspoedig verder genezen.

Voordat ik /wij het schip voortijdig verlieten waren de zaterdagen gevuld met uitstapjes .
Na een week hard werken is het heerlijk om even het schip af te gaan. Diane en ik vonden het heerlijk om dan gewoon de stad in te lopen en rond te wandelen en te kijken. Zo zijn we op een zaterdag naar het Agriculture project geweest. Mercy ships geeft elk jaar een training voor mensen waar ze leren groenten te verbouwen en sappen te maken en te verkopen.
Goede voeding is ontzettend belangrijk. Wij zagen dat duidelijk bij de wondgenezing.

 

 Of we liepen de stad in en kwamen een prachtige kerkje en een moskee, en RK kerk tegen

of gewoon lekker aan het zwembad liggen bij een hotel in de buurt.IMG_2093

Op vrijdag avond gingen we meestal even wat drinken bij Club de Peche, een restaurant net buiten de haven.
IMG_2127Tineke kwam maar 2 weken en was nog niet de stad in geweest. Ze wilde graag op haar laatste dag met Maartje en mij uit ontbijten gaan. Nou daar hebben wij geen bezwaar tegen.

36b0264c-3202-487e-9a54-534cda444676

Uit eten gaan met de onboarding groep of alleen een toetje eten omdat Mirjam jarig is.

Naar de frabic markt, (heen met de taxi) lapje stof kopen en dan terug lopen naar het schip, 13,9 KM. Dat was ons laatste uitstapje op 7 maart. een week later mochten we het schip niet meer af,

Op een bepaalde dag hadden we een enorme zand/stof neerslag. De haven van Dakar was al niet erg schoon er was veel stof in de lucht maar die dag was uitzonderlijk. iedereen liep buiten met mondkapjes voor, op de foto kun je het verschil zien. de neerslag van zand en stof viel in een paar uur en was de tent bedekt met een dikke laag zandstof.

Deze auto staat er ws nog maar de stoflaag werd al dikker.

7b5867b4-2973-4c78-b1b8-a8b4dbdf8e02

Elke woensdag avond is er een inservice een soort klinisch les waarbij artsen vertellen over hun werk. of uitleggen wat ze doen bij de operaties.IMG_2106

Het is goed te bedenken dat wij in het westen tot de zeer rijken behoren en dat wij een heel goed gezondheidszorg systeem hebben. Dat wordt nu met de corona crisis wel extra duidelijk. Van de 7 miljard mensen hebben 5 miljard mensen geen goede, veilige en betaalbare gezondheid zorg. Op het schip zie je dat terug in uitzonderlijk grote gezicht tumoren. Een klein knobbeltje zou in Nederland allang weggehaald zijn maar in Africa moet je alles zelf betalen en daar hebben mensen geen geld voor. dus zo’n klein knobbeltje groeit uit tot een enorme bult die als hij in de mond zit ervoor zorgt dat mensen een langzame honger en ademnood dood sterven want de tumor is goedaardig. Zelfs een kwaadaardige tumor is humaner omdat je er sneller aan sterft. Dat klinkt misschien raar maar een langzame dood doordat je niet meer kunt eten en op den duur niet meer kunt ademhalen? We hadden een patient die een goedaardige tumor in zijn keel had. Toen hij voor screening kwam is hij gelijk opgenomen en met voorrang geopereerd omdat het anders wel eens te laat zou kunnen zijn voor hem.

De Nederlandse Ambassadeur van Senegal kwam met delegatie kwam op bezoek op het schip.

Op een dag stond er een locale bus op het dock. Daar konden we foto’s maken en wat doneren voor de chauffeur, want die kon die dag niet rijden

Nog een  keer foto’s van de daycrew en crew en Ousouman een patiënt die bijna genezen was en de wondzorg zelf verder kon doen. hoe zou het met hem zijn? is de wond nu dicht?

En dan de laatste Avond op het schip. Laatste keer eten met de Nederlanders. Er werd chocolade uitgedeeld van het wereld record. Na dagen van alle patiënten ontslaan dringt het dan ineens tot je door dat het je laatste nacht op het schip is. die hakte er even in. Het koor zong een prachtig lied. Het werd me even teveel. Gelukkig werd ik de ander morgen wakker met in mijn hoofd het lied “God is perfect in all of his way’s to me.” en de tekst voor de dag was uit psalm 139. “Here u bent met al mij wegen vertrouwd” Wat mooi om zo bemoedigd te worden.

Het dock wordt opgeruimd en het zien binnenkomen van de zeeschepen is ook voorbij

En dan het afscheid. voor nu is mijn tijd bij Mercy ships en leven op het schip voorbij.
Ik hoop dat ik de kans krijg om nog eens terug te gaan voor een paar maanden.

Gelukkig hoefde ik niet alleen te reizen. Er verlieten wel 40 mensen in een keer het schip.

Een nieuw hoofdstuk is begonnen. In een week tijd vond ik een huisje een auto en kon ik na een maandje weer aan de slag bij mijn oude Thuiszorg team Giessenlanden.  Ze hebben mij weer hartelijk in hun midden ontvangen. Ook mijn kinderen en kleinkind zijn blij mij weer dicht bij zich te hebben.

Ik voel mij zeer gezegend dat alles bij mijn terugkeer in Nederland zo goed en snel verlopen is. Het mooie weer werkt ook mee, nog wel een beetje koud!
Ik dank iedereen hartelijk voor alle donaties emails en appjes. Het was overweldigend.
Donaties heb ik niet meer nodig.

Dit was het laatste verslag

Ik wens jullie allemaal het allerbeste en hoop jullie snel in levende lijve te kunnen ontmoeten.

Liefs Rianne


2 reacties op ‘Weer terug in Nederland en laatste blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s